کیفیّت دخول در مسجد بر اساس دو روایتى که از مولایمان امام صادق – صلوات اللّه علیه – و امام حسن عسگرى (ع) که از ابتداى وارد شدن در مسجد تا روبه قبله ایستادن در جاى خواندن نماز را شامل مى شوند و ما آن دو را باهم مخلوط نموده و باهم ذکر مى کنیم ، بدین ترتیب وقتى انسان خواست وارد مسجد شود ، روبه قبله ایستاده و مى گوید :

بِسْمِ اللّهِ وَ بِاللّهِ وَ مِنَ اللّهِ وَ إِلَى اللّهِ وَ خَیْرُ الاَْسْماءِ لِلّهِ ، تَوَکَّلْتُ عَلى اللّهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَإِلاّ بِاللّهِ أَلّلهُمَّ افْتَحْ لى بابَ رَحْمَتِکَ وَ تَوْبَتِکَ وَ أَغْلِقْ عَنّى أَ بْوابَ مَعْصِیَتِکَ وَاجْعَلْنى من زُوّارِکَ وَ عُمّارِ مَساجِدِکَ وَ مِمَّنْ یُناجیکَ بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ وَ مِنَ الَّذینَ عَلى صَلَواتِهِمْ یُحافِظوُنَ وَ اَدْحَرْ عَنِّى الشَّیْطانَ [الرَّجیمَ] وَ جُنُودَ إِبْلیسَ أَجْمَعینَ.

- به نام خدا و به وسیله خدا و از خدا و به سوى خدا و بهترین نامها [و کمالات] براى خداست ، بر خداوند توکّل مى نمایم ، و هیچ دگرگونى و نیرویى به غیر خداوند وجود ندارد. خداوندا ، دَرِ رحمت و توبه ات را بر من بگشاى و درهاى معصیت و نافرمانى ات را به روى من ببند و مرا از زیارت کنندگان خود و آباد کنندگانمساجدت و از کسانى که شبانه روز با تو مناجات مى نمایند و از آنان که بر نمازهایشان محافظت دارند ، قرار ده و شیطان [رانده شده] و همه لشگرهاى ابلیس را از من دور فرما.

سپس با پاى راست وارد مسجد شده و مى گوید :

أَلّلهُمَّ افتَحْ لى بابَ رَحْمَتِکَ وَ تَوْبَتِکَ وَ أَغْلِقْ عَنّى بابَ سَخَطِکَ وَ بابَ کُلِّ مَعْصِیَةٍ هِىَ لَکَ. أَلّلهُمَّ أَعْطِنى فى مَقامى هذا جَمیعَ ما أَعْطَیْتَ أَوْلِیاءَکَ مِنَ الْخَیْرِ وَ اصْرِفْ عَنّى جَمیعَ ما صَرَفْتَهُ عَنْهُم مِنَ الاَْسْوآءِ وَ الْمَکارِهِ ، رَبَّنا ، لا تُؤ اخِذْنا إِنْ نَسینا أَوْ أَخْطَاءْنا، [رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا إِصْراًکَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذینَ مِنْ قَبْلنا] رَبَّنا، وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ ، وَاعْفُ عَنّا وَاغْفِرْلَنا وارْحَمْنا أَنتَ مَوْلانا، فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرینَ.

أَلّلهُمَّ، افْتَحْ مَسامِعَ قَلْبى  لِذِکْرِکَ وَارْزُقْنى نَصْرَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ثَبِّتْنى عَلى أَمْرِهِمْ وَ صِلْ ما بَیْنى وَبَیْنَهُمْ وَ احْفَظْهُم  مِنَ بَیْنِ

أَ یْدیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَ یْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمآئِلِهِمْ وَامْنَعْهُمْ أَنْ یُوصَلَ اِلَیْهِمْ بِسُوَّءٍ.

أَلّلهُمَّ، إِنِّى زآئِرُکَ فى بَیْتِکَ وَ عَلى کُلِّ مَاءْتِىٍ حَقُّ  لِمَنْ أَتاهُ وَ زَارَهُ وَ أَنتَ أَکْرَمُ مَاءْتِّىٍ وَ خَیْرُ مَزُورٍ وَ خَیْرُ مَنْ طُلِبَ إِلَیْهِ الْحاجاتُ وَ أَسْاءَلُکَ یا أَللّهُ یا رَحْمانُ یا رَحیمُ بِرَحْمَتِکَ الَّتى وَسِعَتْ کُلَّ شَىْءٍ وَ بِحَقِّ الْوِلایَةِ ، أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُدْخِلَنِى الْجَنَّةَ وَ تَمُنَّ عَلَىَّ بِفَکاکِ رَقَبَتى مِنَ النّارِ.

خدایا ، گوشهاى دلم را به ذکر و یادت بگشاى ، و یاورى آل محمّد را روزى ام گردان ، و مرا بر امر [ولایت ] آن بزرگواران استوار بدار، و پیوند میان من و ایشان را برقرار دار، و ایشان را از [گزند دشمنان] از پیشارو و پشت سر و دست راست و چپ شان محافظت فرما، و از رسیدن شرّ و بدى به ایشان جلوگیرى نما.خداوندا، من به خانه تو و به زیارت تو آمده ام ، و هر که به سوى کسى برود و زیارتش نماید بر کسى که زیارتش نموده حقّى دارد. و تو بهترین کسى هستى که بر تو وارد مى شوند و بهترین زیارت شونده و بهترین کسى هستى که حوایج از درگاهت درخواست مى شود. اى خدا، اى رحمان ، اى رحیم ، به خاطر آن رحمتت که هر چیز را فراگرفته ، و به حقّ ولایت ، از تو خواستارم که بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و مرا وارد بهشت گردانى ، و به من منّت بگذار و از آتش جهنّم آزاد نما.

و هنگامى که به جایى که مى خواهى نماز بخوانى رسیدى ، رو به قبله نما و بگو :

أَلّلهُمَّ، إِنّى أُقَدِّمُ إِلَیْکَ مُحَمَّداً نَبِیَّکَ نَبِىَّ الرَّحْمَةِ وَ اَهْلَ بَیْتِهِ الاَْوْصِیآءِ الْمَرْضِیّینَ بَیْنَ یَدَىْ حَوآئِجى  وَ أَتَوَجَّهُ بِهِمْ اِلَیْکَ ، فَاجْعَلْنى بِهِمْ عِنْدَکَ وَجیهاً فِى الدُّنْیا وَ الاَّْخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبینَ. أَلّلهُمَّ اجْعَلْ صَلاتى بِهِمْ مَقْبُولَةً وَ دُعآئى بِهِمْ مُسْتَجاباً وَ ذَنبى بِهِمْ مَغْفُوراً وَ رِزْقى بِهِمْ مَبْسُوطاً وَ انْظُرْ إِلَىَّ بِوَجْهِکَ الْکَریمِ نَظْرَةً أَسْتَکْمِلُ بِهَا الْکَرامَةَ وَ الاْ یمانَ ، ثُمَّ لاتَصْرِفْهُ إ لاّبِمَغْفِرَتِکَ وَ تَوْبَتِکَ (رَبَّنا لا تُزِعْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لنا مِنْ لَدُنْکَ رِحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهّابُ)

أَلّلهُمَّ إِلَیْکَ تَوَجَّهْتُ وَ رِضاکَ طَلَبْتُ وَ ثَوابَکَ ابْتَغَیْتُ وَ بِکَ  آمَنْتُ وَ عَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ، أَلّلهُمَّ، أَقْبِلْ عَلَىَّ [یا : إلَىَّ] بِوَجْهِکَ وَ أَقْبِلْ  إِلَیْکَ بِقَلْبى ، أَلّلهُمَّ، أَعِنّى عَلى ذِکْرِکَ وَ شُکْرِکَ وَ حُسْنِ عِبادَتِکَ.

اَلْحَمْدُلِلّهِ الَّذى جَعَلَنى مِمَّنْ یُناجیهِ. أَلّلهُمَّ  لَکَ الْحَمْدُ عَلى ما هَدَیْتَنى و َلَکَ الْحَمْدُ عَلى ما فَضَّلْتَنى وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلى ما رَزَقْتَنى وَ لَکَ الْحَمْدُ عَلى کُلِّ بَلا ءٍ حَسَنٍ ابْتَلَیْتَنى ، أَلّلهُمَّ تَقَبَّلْصَلاتى وَ تَقَبَّلْ دُعآئى وَ اغْفِرْلى وَارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ إِنَّکَ أَنتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ.

خداوندا، تنها به سوى تو متوجّه شدم و تنها خشنودى تو را خواستارم و فقط ثواب تو را خواهانم و تنها به تو ایمان آورده و فقط بر تو توکّل نمودم. خدایا ، با وجه [و اسماء و صفات] ات به سوى من روى کن و دل مرا رو به سوى خود کن ، خداوندا ، مرا بر ذکر و شکر و سپاسگزارى و عبادت نیکویت یارى فرما ، سپاسخدایى را که مرا از کسانى قرار داد که با او مناجات مى کنند ، خدایا ، حمد و ستایش بر تو به خاطر اینکه مرا هدایت فرمودى و سپاس تو را به جهت اینکه مرا فضیلت دادىو ستایش تو را به خاطر اینکه مرا روزى دادى و سپاس تو را به جهت هر گرفتارى نیکویى که مرا بدان گرفتار و امتحان نمودى ، خدایا نمازم را قبول و دعایم را مستجاب فرما و مرا بیآمرز و بر من رحم آر و توبه ام را بپذیر ، براستى که بسیار توبه پذیر و مهربان هستى.

بهترین مکان براى خواندن نماز واجب و مستحب :

و توجّه داشته باش که خواندن نماز نافله در غیر مسجد افضل است و به پا داشتن نماز واجب در مساجد اکمل مى باشد و ما این مطلب را به تفصیل درآینده بر اساس آنچه که خداوند – جلّ جلاله – ما را آگاه نموده با استفاده از آنچه که خداوند به ما آموخته و احسان فرموده ، ذکر خواهیم نمود. ان شاء اللّه تعالى.

منبع : فلاح السائل